Eskiden İstanbul daha bir sisliydi sanki.Artık ucuz tozlu kömürlerden, dumanlı gaz sobalarından,mazot yakan kalorifer kazanlarından eser kalmadığından havamız daha mı temiz de sis oluşmuyor?Genede arada sırada doğa o gizemli örtüyü örtüyor üzerimize.Sisin çirkinlikleri kaybederken yarattığı ise bir melankoli,bir dinginlik, yakın bir uzaklığın yarattığı boşluk duygusu....
İstanbul,I guess,used to be much more foggy in the past.I wonder there are no more dusty coals,fumy gasoline stoves,motorine burning boilers which made our air cleaner that don't cause the fog to form through air pollution.But again time to time the nature lays that mysterious cover on us.When fog hides the uglinesses around us it creates a melancholy, a stillness,a feeling of emptiness from the near distance.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder